PRI, leven vanuit liefde, compassie en verbinding

      Mijn eetstoornis

      janneke eetprobleem

      PRI als reisgids

      Ik zag mijn beste vriendin huilen, ik zag het wel… maar het deed mij niets. Koud, leegte, stilte. Mijn gevoel bleef uit. Waar was de empathische, gevoelige persoon gebleven die ik ooit was? Waar was het meisje dat aardappels in de ochtend bakte, voordat ze naar school ging? Was ze er nog wel? Zou ik mij ooit weer zo gaan voelen als haar? Ja, gelukkig… langzaam aan kwam ik weer terug. Toen ik weer meer ging eten, ging ik ook meer voelen. PRI was hierin mijn gids, en dat is het nog steeds. Maar is deze weg zonder hobbels geweest? Nee. Ik zal in deze blog uitleggen hoe mijn reis eruit zag.

      Eetstoornis als afleiding

      Ik snapte de theorie van PRI direct, het voelde voor mij heel logisch aan. Natuurlijk at ik niet omdat ik niet wilde voelen: dit was in één klap helder. En de gedachte dat ik in het hier en nu geraakt wordt omdat de situatie mij onbewust herinnert aan een pijnlijke situatie van vroeger, dat begreep ik ook meteen. Maar begrijpen is niet hetzelfde als er naar handelen… Helaas, in het begin van mijn PRI traject trok de eetstoornis mij steeds meer naar beneden. En toen bestond er voor mij bijna geen ruimte meer om naar symbolen op zoek te gaan. Nee, in plaats daarvan werden mijn tijd en geest ingenomen door gedachten over calorieën, eten en mijn gewicht. Ik vond het verschrikkelijk toen mijn PRI therapeute mij zei dat het zo niet meer door kon en dat ik niet met PRI door zou kunnen gaan. Maar ik stond erop dat ik PRI zou blijven doen, want ik voelde dat dat mijn uitweg zou zijn. Dus samen met mijn PRI therapeute besloot ik een traject ernaast te starten, waarbij de focus zou liggen op het eten en het gewicht.

      Weer voelen

      Deze periode was voor mij intensief, omdat ik twee behandeltrajecten naast elkaar volgde. Maar ik vond dit fijn. Tijdens het ene traject keek ik met mijn therapeut naar het daadwerkelijke eten, zodat ik met PRI kon kijken waar ik nou zo bang voor was. Toen ontdekte ik ook dat herstel voor mij een symbool was. Want wat als ik straks weer beter was? Dan moest het weer goed met mij gaan en kon ik geen hulp meer vragen. En als ik dan moe was? Rusten mocht dan niet meer, want ik moest dan weer energiek zijn. En fouten maken? Dat mocht dan natuurlijk ook niet meer. Samen met mijn PRI therapeute zocht ik naar de oude pijn die daaronder zat en vond ik dat ik ergens de overtuiging had dat ik mijn behoeften niet mocht uiten. Dit ging ik omkeren. Mijn angst nam af en mijn gewicht nam toe. Langzaam kreeg ik weer ruimte om weer naar symbolen op zoek te gaan. En die heb ik gevonden hoor… geen probleem! En nu weet ik voor altijd: als ik niet wil eten dan was er een symbool. En hoewel de symbolen mij soms nog om de oren vliegen, het ‘niet eten’ voelt nu niet meer als een optie. En hoewel ik soms echt nog klem kan zitten in afweer: het slaat niet terug op eten. Want mijn hele gevoel wegmaken heb ik niet meer nodig. Ik ben sterker nu, en daar ben ik dankbaar voor!

       

      92000001022082973 Heb jij ook een moeilijke relatie met eten? In maart verschijnt het nieuwe boek van Ingeborg Bosch:
       Liefdevol leven -  Vrij van eetproblemen. Via deze link vind je meer informatie over het boek én kun je jouw exemplaar alvast
       bestellen! 
       
       Wil je eerst een sneak preview? Laat je email adres hier achter, dan sturen we je alvast een fragment toe!  

        

      ik wil een sneak preview

       

       

       

       

       

       

       

      button terug naar andere blogs