PRI, leven vanuit liefde, compassie en verbinding

Nieuws

Ingeborg Bosch beschouwd als 'uitbijter' door 'De Psycholoog'

Ingeborg Bosch werd beschouwd als 'uitbijter' door de Psycholoog bij hun eigen Nobelprijs voor de Psychologie-verkiezing.

Noot artikel De Psycholoog

Lees hier de reactie van de Volkskrant en de Volkskrant online!

Advertorial in 'De Psycholoog'

De reactie van Ingeborg Bosch op deze beslissing van de redactie van 'De Psycholoog' om haar als 'uitbijter' niet te nomineren, werd niet geplaatst.

Hierop besloten de PRI-therapeuten om deze alsnog te plaatsen, als advertorial.

Advertorial PRI

Reacties van 'lezers' van de Psycholoog:

Beste redactie,
Zeker vooruitgang!
Als Psycholoog-NIP en Registerpsycholoog NIP/A&O ben ik op een breed terrein actief. Ondere andere behandeling van burn-out, werkgerelateerde problematieken die vaak sterke samenhang hebben met de persoonlijkheid, opvoeding en relaties van mensen. Als een vernieuwend psycholoog sta ik open voor methodieken die mensen helpen om hun geestelijk lijden te verlichten. Methodieken zoals EFT en ACT hebben mij veel gebracht als therapeut. PRI ook. De ophef over het feit dat zoveel persoonlijke ervaringen van niet-psychologen PRI labelen als een soort marketingactie is miz onzin.
Ik gebruik het gedachtegoed van Bosch en via haar methodiek kom ik vaak tot de essentie van het lijden. Het spreekt clienten ook aan. Het is goed uitlegbaar. Cliënten gaan ermee aan de slag! Zonder PRI zou mijn werk niet volledig kunnen zijn. Wat mij betreft had ze de nobelprijs kunnen krijgen!
_Met Vriendelijke Groet,_
DRS. GERARD DIKSCHEI
Psycholoog NIP / EFT & ACT Therapeut
 


Wilt u zelf reageren ?

Reactie

Hier kunt u alleen de tekst van de advertorial lezen...

De ‘Uitbijter’ in beeld

Reactie van een aantal NIP psychologen, tevens PRI therapeut.

In het meinummer van De Psycholoog werd aangekondigd dat er – als gedachtenexperiment – een officieuze verkiezing voor de Nobelprijs voor de Psychologie werd georganiseerd, met een indeling in 4 categorieën. Categorie 4 was: Welke Nederlandse psycholoog verdient nu de Nobelprijs voor de Psychologie? Iedereen kon een psycholoog voordragen die naar zijn/haar mening voor die prijs in aanmerking zou komen. De nominatie diende te worden gemotiveerd in maximaal 100 woorden. In het oktobernummer werd bekend gemaakt dat de prijs in Categorie 4 werd toegekend aan Harald Merckelbach. Tot zover niets bijzonders. Onze felicitaties aan Harald Merckelbach!

Wat wel opmerkelijk was is het volgende. In een noot in het artikel over de prijstoekenning werd vermeld ‘Bij het voordragen van kandidaten in deze categorie viel in het bijzonder de zeer frequente nominatie van Ingeborg Bosch op met uitgebreide epistels waarom zij, als grondlegger van Past Integration Therapy, de Nobelprijs voor de Psychologie zou moeten krijgen. Dat maakte ons achterdochtig. Daar deze verkiezing louter als gedachtenexperiment is bedoeld en niet als marketinginstrument, besloten we de kandidatuur van Bosch als ‘uitbijter’ te beschouwen en haar niet te nomineren.’

Wij hebben van de redactie vernomen dat Ingeborg Bosch maar liefst 187 keer werd voorgedragen. Deze 187 voordrachten kwamen van 33 psychologen, 14 studenten en 140 niet-psychologen.

Waarom deze diskwalificatie? Wat volgens de redactie opviel was, dat deze verhouding bij de andere voordrachten totaal anders was en er bij de motivatie van de voordracht ‘nogal vaak persoonlijke en emotionele ervaringen als argument werden gegeven (dankzij PRI ben ik gelukkig, stressvrij, mijn relatie is gered, etc.).’ Bij de redactie rees hierdoor het vermoeden dat nogal wat cliënten Ingeborg Bosch hadden voorgedragen, en dat er mogelijk een ‘orkestratie’, een ‘lobby’ achter zat.
Dit is bijzonder. Want als een psycholoog in een groot aantal van de voordrachten wordt genoemd, en de voordrachten veelal worden voorzien van lovende verhalen, mogelijk dus van veel cliënten (zo is door de redactie aangenomen), is het des te vreemder dat deze uitslag niet heeft geleid tot positieve belangstelling, een open onderzoek, maar tot het tegenovergestelde: (feitelijk onjuiste) vermoedens, aannames, achterdocht en een diskwalificatie.

Wat is hier aan de hand? Het blijft bijzonder dat kennelijk ook cliënten ‘en masse’ hebben gereageerd en lovende ervaringen over PRI hebben willen delen. Geeft dit niet aan dat Ingeborg Bosch, als grondlegster van Past Reality Integration, het verdiende om ten minste genomineerd te worden voor deze ‘Nobelprijs’? Het is per slot van rekening een verkiezing, waarbij het gaat om zoveel mogelijk stemmen.

Het argumentum ad hominem heeft Ingeborg Bosch bewogen om in dialoog te gaan met de redactie van De Psycholoog. Zij kreeg vervolgens van de redactie de gelegenheid om een reactie te schrijven, die in dit nummer geplaatst zou worden. Evenwel, na inlevering van haar reactie kreeg zij te horen dat de redactie had besloten om haar reactie niet te plaatsen. Ook dit wekt bevreemding.

Omdat haar reactie ons inziens lezenswaard is plaatsen wij deze reactie hierbij als advertentie, zodat u hier – als beroepsgenoot – er alsnog kennis van kunt nemen. Met als doel u als beroepsgenoten, collega’s op te roepen tot een open dialoog. Staan we werkelijk open voor nieuwkomers in het vinden van effectieve antwoorden op het lijden van zoveel mensen?
Laat graag van u horen, wat vind u van deze gang van zaken? Is dit vooruitgang? U kunt ons bereiken via Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. .

Drs. Wianda Hoogakker, Psycholoog NIP
Drs. Guy Hosselet, Psycholoog NIP
Drs. Cecile de Mol, Psycholoog NIP
Drs. Nynke Neijzen, Psycholoog NIP
Tot slot: de redactie geeft aan de eerste wetenschappelijke analyses tav de bewezen effecten van PRI met belangstelling tegemoet te zien en deze te willen laten peer reviewen. We hopen van harte dat deze gelegenheid binnenkort open-minded en daadwerkelijk geboden wordt.


De ‘Uitbijter’ in beeld

Persoonlijke reactie van Ingeborg Bosch

Mijn hart maakt een sprongetje nu ik de ruimte krijg om te reageren op het besluit van de redactie om mijn nominatie voor de ‘Nobelprijs voor de Psychologie’ te weigeren. Dankzij dialoog kunnen we elkaar immers leren kennen, elkaar inspireren, samen verder komen. En mijn dank aan de Volkskrant voor publicaties die hierbij wellicht katalysator zijn geweest.

Tussen de 10 meest genomineerden - in de categorie nationaal, actueel - bleek ik de uitbijter. Hoe kon de grondlegster van een nog zo jonge methode, Past Reality Integration, zoveel stemmen krijgen? Verdacht vond de redactie.

Maar openstellen voor nieuwkomers in ons vakgebied, blijft hard nodig. Bevlogen hulpverleners zoeken immers altijd naar effectievere methoden. De resultaten van CGT, jarenlang onze gouden standaard, vallen inmiddels tegen. Ook medicatie blijkt niet de haarlemmerolie zoals ons in de jaren 90 wel werd voorgehouden. En zelfs voor de Psychoanalyse lijken de laatste ‘erkende’ uren geslagen. Last but not least, correleert therapieresultaat naast exposure, vooral met non-specifieke factoren. Hoe minder ervaringsjaren bijvoorbeeld, hoe beter het resultaat van een therapeut lijkt. Is zijn beginnersenthousiasme nog niet aangetast door het behandel-nihilisme dat ervaren hulpverleners parten kan gaan spelen? Is er een (verborgen) crisis in de GGZ?

De nood is enorm. Bijna 1 mln. mensen hebben een burn-out, depressie zal wereldwijd volksziekte nummer 1 zijn in 2020, het aantal suïcides neemt fors toe, etc. Wat is er aan de hand? Lijden we meer? Werken onze therapieën niet? Zijn we als hulpverleners opgebrand omdat we te weinig (blijvende) resultaten zien van ons harde werk?

Heeft PRI een antwoord? Cognitieve herstructurering, heropslag, gedragsverandering en toegenomen welbevinden, bewerkstelligd via zelf-observatie, exposure en gedrags-(de-)-conditionering. Zonder medicatie. In gemiddeld 30 sessies. Blijvend resultaat op termijn. Zelfstandig te gebruiken. Bij een brede cliënten populatie. Een hoop-gevende nieuwe loot?
Analyse van een eerste groot cohort onderzoek door de Universiteit van Maastricht is binnenkort klaar. In ieder geval lijkt PRI als methode serieus onderzoek waard. Maar nog essentiëler dan de methode, is de emotionele ontwikkeling van de therapeut. Als hulpverlener kunnen we nooit verder gaan met cliënten, dan waar wij zelf zijn geweest. De permanente focus op bewustzijn en opheffen van eigen blokkades, om te komen tot een open hart gevuld met compassie voor onszelf en onze cliënten, is wellicht het allerbelangrijkste PRI instrument.

Mijn uitnodiging naar collega’s: onderzoek PRI en laat je inspireren door deze methode uit het hart! Wijzelf en onze cliënten kunnen er verder meekomen.

Ingeborg Bosch
Grondlegger Past Reality Integration