PRI, leven vanuit liefde, compassie en verbinding

Eén gezin, twee adressen - deel 2

IM ALG scheiden twee huizen

Scheiden, zo kan het ook!

In de blog "één gezin met twee adressen – deel 1" heb je kunnen lezen over de scheiding van Charlotte en Jelmer. Hoe het kwam tot een scheiding en hoe ze het hun twee zoons hebben verteld. In deze blog lees je hoe ze omgaan met de elkaar na de scheiding.


Eén gezin, twee adressen

Alle afspraken omtrent de scheiding hebben Charlotte en ik samen opgesteld, zonder tussenkomst van een derde. Denk bijvoorbeeld aan de afspraken rondom materiële zaken, zoals de verdeling van het geld en de spullen. Maar ook het ouderschapsplan hebben we samen geschreven. Hierbij is ons uitgangspunt altijd geweest: één gezin met twee adressen. Zo staan in het ouderschapsplan de eerder genoemde afspraken over het om en om zorgen voor de jongens in ‘ons eigen huis’ en het wekelijks samen eten. Maar we spraken ook af dat we als ouders niet te ver uit elkaar mogen wonen; de afstand moet ‘fietsbaar’ zijn voor een kind van 12 jaar. We overleggen elke week veelvuldig over onze zoons en storten maandelijks een afgesproken bedrag op een gezamenlijke bankrekening, waarvan we bijvoorbeeld uitgaven doen voor school, sporten en kleding.

Leien dakje?

Het lijkt nu alsof onze scheiding volledig van een leien dakje ging en er geen sprake was van pijn of boosheid. Maar ook wij hebben moeilijke momenten gekend. Ik vond het ontzettend pijnlijk toen Charlotte vertelde dat ze de jongens voor wilde stellen aan haar nieuwe vriend. Voor een buitenstaander klinkt het misschien gek, maar ik was bang dat mijn kinderen mij daardoor niet meer leuk zouden vinden. Rationeel gezien wíst ik dat het onzin was; mijn kinderen houden onvoorwaardelijk van me. Maar toch vóelde het op dat moment wel degelijk zo.

Kinderen gaan voor alles

Om met de pijn rondom de scheiding om te kunnen gaan verdiepte ik me in verschillende methodes. PRI heeft me geholpen in te zien dat mijn boosheid en frustratie vooral veroorzaakt werden door gebeurtenissen uit het verleden. Het gevoel dat ik kreeg door de scheiding was vooral dat “ik niet goed genoeg was” en “dat ik niet voldeed”. En ook de Angst dat mijn zoons de nieuwe vriend van mijn ex leuker en aardiger zouden vinden dan mij. Onder deze emoties bleek een diepe oude pijn schuil te gaan. Die was terug te herleiden naar mijn oude realiteit, waarin mijn moeder altijd aan het vergelijken was tussen mij en mijn vriendjes en dan vooral benoemde wat zij beter konden dan ik. In mijn ogen vond zij mij dus nooit goed genoeg.

Deze ‘oude pijn’ maakte het lastig om goed met elkaar te communiceren en open te staan voor de ideeën en wensen van de ander. En dat is jammer. Gelukkig hebben we altijd geprobeerd om elkaar daar scherp in te houden. Wat mij op zulke momenten erg hielp was het denken aan het belang van mijn kinderen. Als ik hen voor me zag en bedacht wat zij het liefst zouden willen, was het opeens niet meer zo moeilijk om de juiste keuze te maken. Want hun belang gaat voor alles.

De blog die je zojuist gelezen hebt is het vervolg op een eerder blog. Hier lees je het eerste deel. Wil je meer weten over PRI en hoe deze methode kan helpen bij jouw relatie? Lees dan hier verder